Albayım Sözleri

Gözleriniz çok ses çıkarıyor, albayım.

Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor.

Sinirimden gülüyorum albayım. Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor. Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor. Hepsi bağımsızlığını kazandı albayım.

Fakat Allah kahretsin albayım, insan anlatmak istiyor.

Bedenim bir hayli yorgun, ruhum ise emekliye ayrıldı. Ben bu hayat için fazla ölüyüm albayım.

Aşk albayım. Tüm dünyaya kafa tutarsın da, bir yanak çukurunda diz çöktürür sana.

Kötülük albayım, kötülük. Her insanın içinde var diyorlar.

Kaybedelim albayım, kaybedelim ama önce kendimizden başlayalım.

Masallar albayım. Bu dünyada sonu mutlu biten tek şey onlar.

Bilemezsin Albayım bilemezsin. Bizim kaderimiz bu, anlamını bilmediğimiz kelimeleri yaşamak.

Fakat insan, tehlikeli oyunlar oynamak istiyor albayım.

Daha erken fakat yoruldum albayım.

Ben artık biraz çöktüm albayım.

Ah be albayım, neden bu kadar acımasız olur insanoğlu?

Benim hevesim küçükken kırıldı albayım. Sonra kırık çıkıkçıya götürdüler yanlış kaynadı. Hayatım boyunca yanlış şeylere heves ettim durdum.

Gençliğimi çaldılar albayım, gençliğimi çaldılar!

Çok affedersiniz ama albayım, ben böyle yaşamak bilmiyorum.

Herkes tarih okuyor albayım, bugüne değer veren kalmadı.

Delirmek albayım, delirmek. Kim bilir ne kadar güzeldir. Aklın yok bir kere. Benim başıma ne geldiyse şu aklımdan geldi zaten.

Siz bilmezsiniz albayım. İnsanlık tek başına kollarımda can verdi. Yanında kimseler yoktu.

Ağlamıyorum albayım… Eriyorum. Yavaş yavaş eriyorum… Biraz şansım varsa buhar bile olurum.

Velhasıl kelam, ziyadesiyle tükeniyoruz albayım.

Dünya çirkin, biz güzeliz albayım biz.

Fakat Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? Yok. Peki albayım. Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size: “Nasıl?” Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.

Bitiyoruz albayım. Doğmakla, ölmek arasında. Bitiyoruz.

İnsana yürümeyi öğretiyorlar. Ama kimse yolu göstermiyor be albayım.

Bu acılar bir türlü geçmiyor be albayım.

Velhasıl yorulduk albayım.

İnsan bazı güçlüklerden, ancak onları unutmak suretiyle kurtulabiliyor albayım.

Ben vedaları sevmem albayım. Hiç gitmesin insanlar. Hele gelmemek üzere giderlerse, çok üzülürüm albayım, dayanamam.

Çok sevdik be albayım.

Ne sıkıntım, ne derdim olursa olsun albayım, gözlerime baktığı an bulutlara kadar çıkıyordum.

Oku albayım oku. Bizde, herkese yetecek kadar utanç var.

Bu yaşantının da sonu kötü bitecek albayım.

Anlamlar Albayım. Bazı kelimelere sığmıyor. Ayrılık mesela… Sevenlerin sınavı diyebilir miyiz?

Beklemek albayım. Hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek gibi.

Ben ölmek istiyorum sayın albayım ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını izlemek istiyorum.