Duygusal Ayrılık Sözleri

Lades bitti cici kız, artık aklımda değilsin.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Mutlu ol ki, bensiz kaldığına değsin.

Bazen başını alıp gitmek istersin. Yalnızlığın hemen laf sokar. Gidecek yerin mi var sanki!

Bir ömür boyu seninleyim desende istemem artık. Çünkü sen rüzgârın coşturduğu bir toz bulutusun. Bugün bana esersin yarın ellere.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Ölüm gibidir ayrılık. O yüzden bekleme gidenleri, ölüler dirilmez.

Sende haklısın be sevgili ucuz yüreğine ben pahalı geldim. Şimdi gidiyorum elveda sana.

Sensizliğe yelken açtı gözlerim, sensizlik oldu yeni dertlerim.

Bir gün seni unutmak zorunda kalırsam aşkımın küçüklüğüne değil, çaresizliğimin büyüklüğüne inan.

Aşkımız su üzerine yazılan bir masaldı, göz kirpimi kısalığında kelebeğin ömrü uzunluğundaydı. Kalbimizde bir ömür boyu çekeceğimiz yaralar bıraktı.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Yalnızlık hep güzeldir. Ama şu sensizlik yok mu, gel canımı al diyor.

Bir gün yağmura yakalanırsan benden kaçtığın gibi yağmurdan da kaç. Çünkü bulutların arkasında kaybolan aşkı için ağlayan benim.

Ayrılık dilinden ne olur sanki sen gittin ellere ben de ölüme.

Gidiyorum hayatından, gözlerinin buğusunu, yüreğinin kokusunu aldım gidiyorum.

Ay doğarken bir söğüdün arkasından, gül yüzünde sisli bir esintiyle, akşamın göçüsüne hüzün serperek ve yağmurdan geceye perdeler çekerek beni düşün unutma.

Ayrıldık işte her şey dilediğince olsun pişmanlık gözyaşlarına on numaralık gülüşüm koysun.

Birini kaybetmek istiyorsanız onu çok sevin yeter.

Üstüne basarak söylemiştim seni seviyorum diye. Sen ise üstüme basa basa gitmeyi tercih ettin.

Gittin de ayrıldık mı sanıyorsun? Sen orda sigaranı yakarsın, külü benim içime düşer!

Unutmak zaman ister demiştim, yanılmışım. Zaman değil yürek istiyormuş. O da sende kaldı.

Giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir ben gideni değil giden beni kaybetmiştir.

Ağırdır sevmelerim her yürek taşıyamaz, büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz. Her şeyi unutur da şu gönlüm bir seni unutamaz.

Beni terk ettiğin gün, saçlarından bir tel koparıp asacağım kendimi. Beni terk ettiğin gün, kirpiklerinden birini koparıp saplayacağım kalbime.

Görmeden varlığına inandığım ve içimde yaşattığım sadece Allah var, gidersen unutulursun o kadar.

Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa özleyeceksin.

Elveda dercesine bakan gözlerine eyvallah dercesine çeker giderim be güzelim.

Bir kadın sizden vazgeçiyorsa, sebebi sizi sevmemesi değil, sizin yeterince çaba göstermemenizdir.

Bir gidişi asla tek kişi hazırlamaz. Biri iter, diğeri gider.

Şunu bilmelisin ki ben hava soğuyunca değil, senden soğuyunca üşüdüm. Elveda.

Bana kalan gözyaşlarım olsa da, inadına resimlerine aşık olacağım.

Adını kalbime aşkla kazımıştım boş ver aldırma belki bir gün silerim. Güzel bir rüyayı gerçek sanmıştım. Seni sevdiğim için özür dilerim.

Gidenin arkasından nokta koyacaksın ki gelenin ismi büyük harfle başlasın.

Gitmek istiyorsa, bırak gitsin! Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olmuş ne yazar?

Batık bir gemiymiş aşk limanında. Kader bu deyip de avutma beni ayrılık kapımızı çaldı sonunda senden son dileğim unutma beni.

Canımı acıtan ne biliyor musun “Ben senin mutluluğunu istiyorum” dedi ve aldı gitti.

Sen sigara dumanın altında yana yana en sonunda kül oldun, sen kibritin hiç yanmayan ucundan birinin hayatından geçmiş oldun!

Şimdi yalnız yürüme zamanı. Unut gitsin her güzel anı. Ben sararım yalnız yaramı, sen git yaşlarım akmadan.

Bir yere kadar üzülmek bir yerden sonra vazgeçmeyi bilmek gerekir.

Ne zormuş insanın sevildiğini sanması. Tırnaklarıyla kazıdığı bir aşkta, tırnak kadar değerinin olmaması.

Acının umutları yok ettiği anda, umutları yeşertecek bir sevgiye ihtiyaç duyarsan ben hep o bildiğin adresteyim.

Hiç kimse vazgeçilmez değildir ve hiç kimse kendini vazgeçilmez sanan biri kadar aptal değildir.

Ayrı kalmak çok kötü bi şeydir. Özlüyor mu, unutuyor mu bilmezsin.

Bir mültecinin vatanı ya da bir kölenin hürriyeti kadar uzak olsan da; sende hep gurbeti yaşasam da olsun: yeter ki beni yüreğinden sürgün etme.

Adını bile duymak istemediğin insanları her gün görürsün, yüzünü görmekten hiç bıkmayacağın insanla aranda kilometreler vardır.

Hayat öyle bir noktaya getirir ki insanı, eskiden. Hiç bitmesin dediğin günlere, keşke hiç yaşamasaydım dersin.