Ayar Veren Sözler

Benim yokluğumda gülemez demişsin, en çokta ona güldüm.

Seveni arıyorum diyorsun ama verene gidiyorsun. Ne ayak?

Ölmeye değer bir gayesi olmayanın, yaşamaya değer bir gayesi yoktur.

Secde görmemiş bir alnın, alın yazısı olmak istemem.

Dostun kalitelisi kavgada, aşığın kalitelisi veda da belli olur.

Sofular haram demişler, bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim, günah benim kime ne!

Sanırım matematiğim zayıf. Hayatımdan yanlış insanları bir türlü çıkaramıyorum.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Sen her şeyin peşinden koşabilirsin, ölümde senin peşinden koşuyor.

Olmadı diye sızlandığın duaya, gün gelir olmadı diye şükredersin.

Kredisi bitmiş bir dostluğun limitini yükseltmeye gerek yok.

Derdi olanın derdini dinleriz, dert çıkaranın derdi oluruz.

Pişmanlık duyar da dönersen geri, gel de gör aşkından kalan eseri, seyret ateşinin düştüğü yeri, hasretin zulmünü gör de öyle git.

Hava soğuduğunda, insan gölge veren ağaçları unutur.

Makyajı akıyor farkının, herkesleşiyorsun.

Dalımızı kıranın ağacını kökünden sökeriz.

İdam mahkûmunun söz hakkı vardır, bari son arzumu sor da öyle git, arının çiçekte göz hakkı vardır, bir Buse için dur da öyle git.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

Kış gelince hemen tutacak el ararsınız, ben anamın bol limonlu mercimeğiyle mutluyum.

Zor günümde yanımda olmayanın, iyi günde yanımda yeri yok!

Ne bir selam geldi, ne haber senden, unuttun sen beni yıllardan beri. Sakın aynı şeyi bekleme benden, ben hala aşığım, hala serseri.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar!

Evet, anladık biliyoruz zaten, tipinizin gideri var ama karakterinizin ederi yok!

En zor günlerini tek başına atlattıysan; sonrasında kimseye eyvallahın olmaz.

Hala çözemedim; uzaktan mı adamsın, adamlığa mı uzaksın.

İnsanlar da kuyulara benzerler, içlerinde boğulabilirsiniz.

İnandığım doğrular hala değişmedi. Ama inandığım insanlar değişti.

Konuşmak ihtiyaçtır olabilir ama susmak sanattır.

Meşhurdur benim kafası güzel sevmelerim, sen yeter ki gidiyorum de bileti ben keserim!

Hayat, tesbih gibidir. Bazen sallamak bazen çekmek gerekir.

Bilirsin sevgili yârim ben beceremem yaşamayı. Bir damla su olsam, gider rakıya damlarım.

O, bensizliği göze aldıysa, ben onsuzluktan bir şey kaybetmem.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Pişmanlık nedir bilir misin? Merak etme öğreteceğim!

Bazen insanın anlatacak çok şeyi vardır içinde. Ama konuşacak kimsesi yoktur.

Her şey geçmişte kalıyor ama hiçbir şey geçmiyor.

İnsanlığın öldüğü yerde kimin nasıl hayatta kaldığının pek önemi yoktur.

Seninle öyle bir sevişelim ki komşular sigara yaksın.

Herkesin derdi ben olmuşum. Demek ki zamanında iyi koymuşum.

Attığım adımların ayarı olsaydı, yaşamamın anlamı olmazdı.

Sana insan ol demiyorum. Hiç olmazsa taklit yeteneğini geliştir!

Hani senin varlığın “Fifi” yokluğun da “Tın” ya. Benim varlığım “OLAY”, yokluğum “KOYAR”!

Yerime koyduklarının bir gün sana koyması dileğiyle eyvallah.

Yeryüzünde yalnız benim serseri, yeryüzünde yalnız ben derbederim. Herkesin dünyada varsa bir yeri, ben de bütün dünya benimdir derim.