Beni Üzenlere Sözler

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek, ayrıcalıktır.

Laf dedi oldu kapak, söz söyledi oldu tencereye kapak.

Kapak resmini severek aldığım kitap gibi çıktın sende; dışı güzel içi boş.

Üzenlerin üzüldüğü vakit de gelir. Yunus Emre

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın.

Benimle kurduğun hayalleri başkasıyla yaşayacak kadar ucuzsan, ben de seni tanımayacak kadar pahalıyım.

Ağır konuşuyorsam sustuklarıma sayın!

Şerefin kadar konuş desem, ömür boyu susacak insanlar tanıyorum.

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdüklerini sanmasın.

Sevgimin kıymetini bilmeyeni yokluğumla terbiye ederim.

Gidiyor musun? Git! Soytarısı terk etti diye, kralın sarayı yıkılmaz.

Eğer birisi seni aldatmışsa bu onun suçudur. Eğer o kişi seni pek çok kere aldatmışsa bu senin suçundur.

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.

Siz benim tellerime, hangi notadan vuruyorsanız, ben o makamdan çalıp söylerim. Sıkıntı yok.

Dur hemen gitme! Daha ömrümü yiyecektin.

Senin zippon benim ateşimi söndüremez be gülüm.

Bana arkamdan konuşulan lafı getirme. Onlar senin yanında nasıl rahatça konuşuldu onu söyle!

Ben sadece kaybettiklerimi özlerim. Vazgeçtiklerimi değil!

Bu saatten sonra ben başkası için yazarım, sen kendin için okursun!

Yok, artık sana ait tek zerre bünyemde. Sen koca bir hiç oldun bende, ettiğin tek cümle ile!

Edebim el vermez edepsizlik edene. Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene.

Arkamdan konuşanların hepsi arkamda takılmaya devam etsin.

Kimseye kendimi tanıtmak gibi bir derdim, ne de kimsenin beni tanıması gibi bir lüksüm vardır. Yaşamdan kopmuşçasına kaçışlarım var insanlardan.

Hani ben kötüyüm ya senin gözünde! Hiç düşünüyor musun acaba sen kaç kuruşluk adamsın benim gözümde!

Etme sırtını duvardan başkasına emanet. En kralının bile içinde vardır bir nebze ihanet.

Sadece gülüşümü yakala, öfkem sana ağır gelir.

Sahne senin devam et ama sıra bana gelmesin dua et.

Dünyanın en yüksek tahtına da çıksan, yine aynı g*t ile oturacaksın.

Çok talibim var diyenler; sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Yalan zekâ işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekân yetmiyorsa yalan söylemeye, cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene.

Küçük insanlar dengini büyük insanlar kendini arar! Yunus Emre

Sevebileceğim birine benziyordun dedi. Olsun dedim, sen de insana benziyordun.

Beni dışarıdan yargılayanlara söyleyecek sözüm yok; Zaten dışarıda kalmaları onlara yetiyor.

Bana kalbimdesin deme, bilirsin kalabalıkları sevmem.

Buğulu camlardaki sözler gibisin; yani nefesim olmadan bir hiçsin.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Laf koyup havalı bir şekilde yürümeye başladığımda dizilerdeki gibi tema müzikleri çalsa ne hoş olurdu lan.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Her kahpeliği sindiremez gönlüm. Yiğittir! Vurmayı bilmez, kırmayı bilmez. Kahpeliklere gelmez. Ama kahpelik yapanı da, hiçbir şekilde affetmez!

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar, sorun atlıkarıncalar değil, arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. İyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Bazı insanlar hep ‘kaptan’ olurlar, söz konusu ‘dümen çevirmek’ olunca.

Kendini dünyalar kadar değerli zannedenlere kısa bir not: Dünya beş para etmiyor.

Ben Mevlâna değilim kardeş, adam ol da gel!