Buğulu Sözler

Duyulası bir sesin var. Buğulu, özlemli, sevgi dolu.

Uzun kış gecelerinde yalnızsan eğer; ben senden uzak bir yerlerdeysem, buğulu cama yazıver adımı. Rüzgarlara söyle şarkılarımı, bakarsın duyarım. Bakarsın geliveririm. Apansız. Turgut Önal

Bir gecenin dibi iken sabah, buğulu bir yürek izi gibidir.

İçimden bir ses diyor ki; anca içinden dersin!

Salası verilmemiş ölülerim var benim. Bir de salası verildiği halde ölmeyenlerim.

Buğulu aynalardan izliyorum hayatı.

Bazen buğulu gözlerim anlatmak ister çoğu şeyi boğazıma saplanan kelimeler iç çekiş olarak çıkar o an. Ve ne güç görünenden daha kötü bir vaziyettedir. Benim anlatacak kelimem kalmamış aslında.

Sabah olmak her gece kolay mı sanırsınız? Bulutları dağıtıp güneş olarak doğmak, Denizle gök arasında çiy yorgunu şehre kurşun kubbeleri buğulu minareleri ıslak, soğuk bir trenden inmiştiniz. Yalnızdınız bilmem kaçıncı defadır yine yanılmıştınız Attila İlhan

Dostun yüzü can aynasıdır. Hohlayıp, puflayıp onu buğulandırma! Sonra ayna seni göstermez olur. Toprak, dostu olan bahara kavuşunca coşar ve çiçekler açar. Sen topraktan daha aşağı değilsin. Öyleyse dost kıymeti bil!

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi. Ümit Yaşar Oğuzcan

Gözlerim mi buğulu? Gökyüzü mü sisli?

Gözlerin buğulu bakmak ekrana. Anlatamazsın, anlayamazlar.

Geldi içime oturdu. Hay Allah seni şiir etsin!

O bir gün, yuvalanmış sanki içinizde. Buğulu cam tıpkı, hiçbir şey görünmüyor. Besbelli dışınızdan bakıyor. Edip Cansever

Buğulu camlardaki sözler gibisin. Yani nefesim olmadan bir hiçsin. İlhan Berk

Cam buğusu ne kalem ister ne defter. Yazmaya da silmeye de bir nefes yeter.

Sen buğulu bir camın ardından izlediğim hayatın yarısısın. Sen sağanakla gelen sabahlarda çok eski; çok eski bir şarkının adısın. Yılmaz Odabaşı

Bu geceyi bağırtan ben değilim. Bu geceyi, bu bir yürek gibi buğulu, bu uğultulu yangın gecesini, rezil rezil bağırtan ben değilim. Attila İlhan

Sevdiğimizin gülüşünü fotoğraflardan izliyoruz, film seyredercesine, çay koyar gibi, buğulu pencereyi açar gibi.

Buğulu bir cam gibiyim senin hayatında.

Ben seni unutmak için sevseydim, sana olan tutkunluğumu kalbime değil güneş çıktığı zaman kaybolan buğulu camlara yazardım.

Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen buğulu bir cama güneşi çizebilmektir yaşamak direnmektir.

Bazı parçalar buğulu, hatırlayamıyorum. Eksik bir şeyler var ve ben tamamlayamıyorum.

İnsanın gözlerine iyi bakın, hep kırıktır, hep buruk ve hep buğulu.

Çocukken; gördüğüm her buğulu cama kalp çizerken mutlu olurdum, aşkı bilmezdim.

Yağan yağmurlarda ismini yazdım buğulu camlara göz bebeklerimde hayalini izledim sessizce ve aklımdan gitmedi ihanetinin bedeli sensiz gecelerimde lanetim sana.

Seni özleyerek yaşlanmak da güzeldi. Çünkü sen buğulu bir camın ardından izlediğim hayatın yarısısın. Sen sağanakla gelen sabahlarda çok eski, çok eski bir şarkının adısın. Yılmaz Odabaşı

Senin manzaran bütün evlerden daha güzel ama camın buğulu güzelim.