Çilekeş Sözler

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Sen evimde güzel bir eş, ben yollarda çilekeş.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz. Aşk olmayınca, çile olmaz. Necip Fazıl Kısakürek

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Sen batan güneş, ben yollarda çilekeş.

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: Neredesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.