En Güzel Aşk Sözleri

Öyle ucuz değil gül koklamak gül tutan ele diken batmalı. Bir aşka gönül veren o aşkın kapısında yatmalı…

Birinin gözlerine bakmak, onun rüyalarına girmeyi göze almak demektir. Sevmeye kabiliyetin yoksa o gözlere bakmayacaksın.

Bütün şairler sana mı âşıktı ki her okuduğum şiirde, dinlediğim ezgide sen vardın.

Büyük bir zat der ki; eşimle tanıştığım ilk gün, diğer bütün kadınların cenaze namazını kıldım.

Takvimin en güzel yaprağıydı, seni tanıdığım gün.

Öyle bir seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Sen benim görmek için, bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin.

İster yar ol, ister yara. Lütfun da başım üstüne kahrın da…

Ya tam açacaksın yüreğini ya da hiç yeltenmeyeceksin! Grisi yoktur aşkın ya siyahi ya beyazı seçeceksin.

Kim o deme boşu boşuna benim ben. Öyle bir ben ki gelen kapına baştan başa sen.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; alışık değilim harama, ondan olacak herhalde.

Aşk; bir bakıma sobaya dokunmak gibidir. Bir defa yanarsın, izi kalır. Sonra bir daha dokunmazsın sadece yanına yaklaşırsın.

Okyanusla gökyüzü gibiydik biz seninle. İkimizde maviydik birlikte gibiydik. Aslında hiç birleşmemiştik.

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm.

Ey canımın sahibi yar. Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var.

Mutlu olmak kimin umurunda, sen yanımda ol yeter.

Gülüşünü seversin, sesini seversin, sohbetini seversin. Sevmek için illa ki yüzünü görmek şart değil; yüreğinde duruşunu seversin.

Gözlerin çocukluğuma inmek gibiydi, belki de o yüzden inandım her masalına.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Aşk namaz kılmaya benzer; niyet ettikten sonra etrafa bakılmaz.

“Yan yana” ayrı yazılır, biz hep “sımsıkı” olalım…

Aşk davaya benzer, acı çekmek şahide. Şahidin yoksa davayı asla kazanamazsın.

“Çok” sevilmeye değil, “hep” sevilmeye ihtiyacım var.

Sus be yüreğim, ben de biliyorum özlediğimi; sus da bilmesin özlendiğini.

Aşk bazen o elini ilk tuttuğundaki sıcaklık, gözlerine ilk baktığındaki o ışık ve tenine ilk yaklaştığındaki o tutkudur.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Aşk diye bir şey yaşıyorum. Ne tek taraflı demeye dilim var. Ne de karşılıklı olduğuna ispatım.

Ve aşk. Herkesi ona benzetip, kimseyi onun yerine koyamamaktı.

Aşktan yana yaşadıklarımı bilseydin eğer, halen sevebiliyor oluşuma aşık olurdun.

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında; ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.

Aşk sevgilim, seni düşlerken saç diplerimin bile terlemesi.

Büyük aşklar ya sonsuzdur, ya da onsuz.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık ”sevda” da boğulur…

Aşk’a yalan deme. Eğer öyle ise; Yusuf ile Züleyha’nın Kur’an da işi ne.

Bendeki yerin anayasadaki ilk 3 maddeye benzer sevgili; değişmez, değiştirilemez, değişmesi teklif bile edilemez.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir, bunun için sevgiliye “yar” denilir.

İnan gözümde hiç bir değerin yok, ne varsa kalbimde.

Bana büyük bir şaka yap gülüm. Kaldır gecenin lacivert perdesini gülümseyen gözlerinle. Yarına çıkart beni ne olur.

Aklımda işin yok. Durup durup aklıma gelme. Yanıma gel, mevzu kalbimde.

Yağmur başladı. Gelse de ıslansak dediği biri olmalı insanın.

Asla aşk acısı çeken birine âşık olmayın; çünkü o kişi yaralıdır ve yara bandı olarak da sizi kullanır.

Doğan her günün sabahında içimde gözlerini görebilmek aşkı olmasa inan hiçbir şeye değmezdi yaşamak.

Onunla kavga etmeyi, başkasıyla gülmeye değişmem.

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Yum gözünü aç elini. Yüreğim senindir. İster cam kenarına koy güneş alsın. İster can kenarına koy hep sende kalsın.

Sonunda aşk acısı olsa da sev, çok sev. Usul usul gir yüreğime, kalbim bağrım çatlasın.

Merhaba sevdiğim; ben o sevmediğin. Bugünde mi geçmedim aklının kıyılarından?