En Son Damar Sözler

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız!

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin.

Biz ne günler gördük reis ne kavgalar verdik reis, gelen vurdu yıkılmadık, bu da geçer değil koca reis.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim!

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Bütün gün yine seni özlemekle geçti. Sevip sarılmamakla, mesafelere kızıp dokunmamakla.

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Sinir uçlarımı yok ettin sevgili. Artık çok istesem de seni sevmeyi, başaramıyorum.

Beni aşka öyle aç bıraktın ki, yokluğunda kendi duygularımı katık yapıp yedim. Şimdi bir garibim sevdanın yolunda, durağım belli değil, gideceğim yer belli değil.

Bir yudum almaz mısın kahvenden? Yoksa korktun mu beni 40 yıl sevmekten. Cemal Süreyya

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Nefes alan her insan, yaşamıyor doktor.

Hayatı yaşayamam diye korkacağına, hayat akıp giderken sızıntı yapan yeri bul ve durdur zamanı. İçinde bulunduğun anı yaşamayacaksan, ne anlamı kalır ki nefes almanın.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Daha iyi olanı değil! Sana kendini iyi hissettiren birini seçmelisin.

Üzüleceğinizi bile bile üstünüze gelenleri affetmeyin. Bilerek kendinden güçsüzü ezenler, ezilmeyi hak ederler.

Ne yaptıysam seni unutamadım.

Bazen sessizlik son sözü söylemekten daha etkilidir.

Zamanı öldürmekten söz ederiz ama bizi öldüren zamandır.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Seni gerçekten seven bir yolunu bulur ve sana kalır. Kendinden bile gider ama sana hep gelir.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

İnsanlar seninle konuşmayı bıraktığında, arkandan konuşmaya başlarlar.

Ah kalbim, sevgiyle büyüdün, acı ile olgunlaş.

Dışarıdan bakıldığında hiçbir şeyi umursamayan biri olarak gözükebilirim. Ama içimde kaç farklı dünyanın yıkıldığını siz bilemezsiniz.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını, insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

İlk defa yıkılmadık ki bu yalancı dünyada. Elbet yine kalkarız.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Bir gün aynı demlikten çay içersek anlatırım sana. Gökyüzü neden mavidir?

Ben düşüncülerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Bazı kadınlar doğuştan başroldür bayım. Ondandır, figüran olmayışları, kısa metrajlı uyduruk sevdalarınıza.

Kahpeliğin okulu yok ama mezunu çok.

Bazen doğru olanı yapmak için, en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Kıyısında zaman geçirdiğimiz denizlerde boğulduk.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Erkek adamda herkes gibi hata yapar ancak asla ama asla yamuk yapmaz.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Beni en çok terk edilmek olgunlaştırdı. Şimdi öyle bir nasır kapladı ki kalbim, insanların hepsi terk etse bana mısın demez artık.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Benim sana koşmaktan dizlerim kan revan içinde. Sen çakıl taşını bahane ediyorsun.

Ben acının kirpiğinden öpmüşüm, huzur bana göz kırpmaz.

Çektiğini acı sanıyorsan, bir de anasız babasız büyümeye çalışan çocuklara bak. Allaha nankörlük etme, bu haline şükret evlat.