Fenomen Sözler

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.