Geceye Notlar

İkimiz de o sessiz gecenin ölçülemez karanlığına karşı gözümüzü kapatmadık.

Kabusa döndüğünde düşlerim. Gecenin bir yarısında daha da büyür sana olan nefretim!

Senin uyuduğun gecelerde masallar yazıyorum ben. Bilmiyorsun çünkü havaya karışıyorlar alelacele. Uçarlarken birkaç pencereye çarptıklarını duyuyorum bazen. Kaç cümle eksiliyor bilmiyorum o sıra, kaç camda izi kalıyor kelimelerin. Gece de kanat çırpıyor mudur meselâ, bu kadar kısa bir ömre?

Ah gece! Karartmışsın gözüne yine, belli hırpalayacaksın gönlümü iyice.

Geceye not: Umudum, acımdan büyük.

Duan olmak, en güzel duamdı!

Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen buğulu bir cama güneşi çizebilmektir, yaşamak direnmektir.

Kâğıdı kalemi çıkarın kahvenizi de elinize alın geceye söyleyecek bir kaç lafımız var.

Seni düşünmek, ay ışığı şavkında. Gecenin aklında, bir bardak çayda. Ya da bir deniz kenarında, beklerken vuslatı.

Geceye dair son kelam, Allah büyük vesselam.

Ait olduğun yeri bulmak için bazen kaybolman gerekir.

Herkes aynı anda geceyi yaşar ama herkesin karanlığı farklıdır.

Gecenin sessizliğinde bana gelip, bir rüya ol. Christina Rosetti

Geceyi seviyoruz diye kimse kendini yıldız sanmasın.

Aramızdaki mesafeleri izah etmeye coğrafyam yetmezken göğsüme batıyorsun, buradasın!

Uyumak zor, uyanmak kolay olacak. Sabahı iple çekeceksin. Ne geceler rahatlatacak seni, ne gündüzler! Ölmeyi isteyip ölemeyeceksin.

Geceyi boş verin, hepinize iyi insanlar dilerim.

Geceler uykuyu bekliyor yeni masallar yazılsın diye. Uyumayan birileri yazıyor, kuşların kanatları renkli. Hatırladığımız mutlu gülüşler bu yüzden. Ve sabahlar silsin diye bütün cümleleri var onca hikâye.

Mesafeleri yok etmek için kocaman haykırmak istiyorum. Yanında olmadığım her geceye küs uyuyorum.

Ve bir kadın sevilmeyi bekler gecenin en ince yerinde.

Bir gün sabah karşı kilitli olan kapılarımı açacağım. Yalnızlığımdan dışarıya çıkacağım. Bundan sonrasında ne seni kaybederim korkusu, okuduğum kitaplarda altını çizdiklerim, ne alkol tutar beni ne de ölümün telaşı.

Geceyi seviyorum. Karanlık olmasaydı, yıldızları asla göremezdim.

Bir heybe düş getirdim, bir gece bir de şehir! Gecenin koynundayım, her satır biraz zehir!

Araya zamanı koyduğunuz zaman o şeyler iyileşmeyecektir. Sadece daha fazla soğukluk ve kopukluk girer araya. Zaman bazı durumlarda ilaç olmuyor maalesef.

Gece mi insanı çok üzen, yoksa insan geceyi hüzünlenmek için mi bekler? Gecemi seni bana düşündürüyor yoksa ben mi geceyi bekliyorum seni düşünebilmek için?

Zor başardım evet, parçalandım, kahroldum ama başardım. Umursamamak neymiş öğrendim. Arkadan konuşulanlara kulak asmamayı hele çok iyi öğrendim. O yüzden siz konuşmaya devam edin.

Bugün de bitti. Gram akıllandık mı? Hayır!

Hadi geceye bir dua bırakın. Kimin ne muradı varsa Rabbim hayırlısı ile kabul etsin.

Gecenin sahibine emanet olun!

Gecenin kara pelerini, herkesi aynı şeklide örter.

Gecelerini, ey gündüz, gel. Demekle israf etme.

Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.

Kötü yola düşmüş gecelerden geliyorum. Kusura bakma gözlerim biraz kirli.

Sen hiç gözün yaşarmasın diye derin nefes almaya çalışıp gökyüzüne doğru baktın mı?

Defalarca gece oldu. Karanlığa bakıp sana inandım.

Geceye yaz ki kederini, kıymet bilmeyenin diline düşmesin.

Hep sen uyurken geliyor aklıma seninle ilgili ne varsa ve onlar hangi anlamsız anlarsa. Geveze biri oluyor insan yazarken, telaşlı oluyor. Sade kahveyi sevdiğim kadar seviyorum geceyi de.

Sabahı etmek zor bitmek bilmiyor.

Geceye not: Bir insana yeni bir şans daha vermeden önce, daha önceki şansını nasıl heba ettiğini sakın aklından çıkarma. Unutma; insanlar değişmez.

Gökyüzü biraz daha karanlıklaştı mavi üstüne mavi, her saniye biraz daha mavi ve daha derin, çok daha derin gölgeleri gecenin. Haruki Murakami

Hiç kimseyi gecenin bir yarısı imkânsız olduğu halde, düşünecek kadar sevmeyin.

Aynı karanlık da örtse üstümüze, herkes kendi gecesinde izler başka bir gökyüzü.

Sana beni anlamadığını söyleyemem ki. Beni en iyi sen anladın. Zaten bu da benim canımı acıtıyor ya. Çok iyi anladığın halde benim canımı yakmayı başardın.

Gecenin acısını çekmeyen bilemez, sabahın ne kadar tatlı ve kıymetli olabileceğini. Bram Stoker