Göz Yaşartan Sözler

Üç yanlışım oldu. Tanıdım güvendim inandım! Bir doğrum oldu. Sevdim ama üç yanlış bir doğruyu sildi.

Canı yanan sabretsin, canı yakan, canının yanacağı günü beklesin!

Biliyorum, sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Çok saçmaladım bağışla. İnsanın kalbi darmadağın olunca kafası da karışıyor. Mümkünse söylediklerimi unuturken beni aklından çıkarma.

Belki kimse olmayacak senin gibi; ama sende olmayacaksın eskisi gibi.

Belki de bizim kaderimiz mutsuz olmaktı başkaları mutlu olsun diye.

Ne olurdu zamanla geçecek değil de zamanla gelecek deselerdi.

Kimine git dersin değerli olursun, kimini canından çok seversin gereksiz olursun.

Gönül delidir. Zoru seçer. Kalp mahkûmdur. Umut iste. Göz ufuktur. Yâri gözler. Dil dilsizdir. Söz ister. Aşk imkânsızdır. Güç ister. Sevda zordur. O da yürek ister.

Arada bir yokluyorsun sol yanımı. Öyle bir seni seviyorum dedin ki inan olsun kalbime indin.

Resmine baktıkça ağlasa da gözlerim, ağlamak için de olsa gözlerini özlerim.

Acı çektikçe insan olgunlaşırmış. Yalan be! İlk önce kalbin kırılır, sonra çürümeye başlarsın. Cemal Süreyya

Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum kendim paramparçayım.

Doktorun sorduğu fiziksel bir engeliniz var mı sorusu içime dokunmuştu nedense. Yok diyebildim sadece kalbim kırık.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Ağlamak, ruhun kanama şeklidir. Sargısı yok, çaresi yok, sebebi var.

Delisin derdin hep. Doğru. Hiç bir raporda sabitlenmemiş deliliklerim var benim. Hele biri vardı ki en büyüğü! Seni sevişim!

Bazen insan ‘Seni seviyorum’ diyemez. Sadece ‘Sana da iyi geceler’ demekle yetinir.

Sevgilisinin parası yok diye; ‘tokum’ diyen de var, ‘yokum’ diyen de!

Senin de sevdiğini sanmıştım. Ya da öyle olmasını istediğim için, kendimi buna inandırmıştım.

Gel de birbirimizin kadrini bilelim. Çünkü ansızın ayrılacağız birbirimizden.

Bakmayın öyle tabi ki de ağlamıyorum, giden sevgilinin ardından su döküyorum.

Hayatta en zor şey de; insanın, kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Belki de sen aşka aşıktın, ben üstüme alındım.

Bazen sadece seninle konuşsun istersin. Ama o herkesle konuşur, sana susar.

Beni candan usandırdı cefadan yâr usanmaz mı? Felekler yandı ahımdan muradım şem’i yanmaz mı?

Hayatta sevmem’ dedin ya, bunun ahireti de var, umutlanıyor insan işte.

Eğer bir gün sevmek istersen önce kendini sev daha sonrada istersen beni ama beni beni sever gibi değil kendini sever gibi sevmelisin çünkü ben seni öyle sevdim.

Adın ki en güzel kelimedir dağarcığımda ne zaman ansam; kelimelerim kendini asar darağacında.

Yüreğim hep gururuyla övündü. Burada gidene dur denilmiyor!

Eğer bir insanı gerçekten unutmak istiyorsan onunla yaşadıklarını değil onun sana yaşattıklarını hatırla.

Sen kalmaya bir neden bulamadın ya, ben ölmeye ne bahaneler bulurum şimdi.