Kalleş Sözler

Kalleş, kalleş olmadan önce mutlaka, ağabey, kardeş, dost, arkadaş olmuştur.

Kardeş ve kalleş yakın kelime. İnsana ihanet beklemediği yerden gelir. Elif Şafak

Dostum dediklerinizi iyi seçin. Bir gün ne olacağını hiç bilemezsiniz.

Anlamıyorum boğazımızda kalan mutluluğun çıkması için mi bu sırtımızdan vuruluşlarımız.

Sözde kardeş olup da icraata gelince kalleş olanlardan usandım.

Bana atılan kazıkların hepsini saklıyorum. Gün gelir de kazık atanlar geri dönerse, onları oturtacak bir yerim olsun.

Bazen aynaya bakmak geliyor içimden sırf sırtımdan vurmayacak birini görmek için.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da eksilmeyiz.

Şimdi beni uçurumdan atsan düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu!

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ihanetin kitabını yazmış bir dünya kalleş var.

Yüzüme bakacak yüzün kalmadı Bari arkanı dönebilecek götün olsun. Kalleşsin!

Ölüm kokuyor attığım her adımda nefes aldığım dünya yalan kokuyor birbirine gülen yüzlerin arkasındaki hayatlar ve gerçek kokuyor bu dünyadan sonraki dünya.

Dalga geçerim ama kırmam. Ciddiye alırım ama takmam. Çevremde birçok arkadaşım olabilir ama hepsini dostum yapmam!

Kardeşin kalleşi, kalleşin de kardeşi olmaz.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; Alışık değilim harama ondan olacak herhalde.

Bir kalemde silebiliyorsan eğer; kusurunu sil dostunun dostluğunu değil.

O kadar kirlenmiş kalleş dostlarım var ki arkasına geçip beni yıka yazasım var.

Sahte dostlar sabun gibidir. Elini yüzünü temizler ama ayağını kaydırır.

Yarınlar kalleş dolu. Mert olan her düne yan! Nihat Atsız

Bazen eski dostlarımı çok özlüyorum. Sırtım aklıma gelince vazgeçiyorum!

Üzülme anne ağlama sırtımdan yedim kurşunu kalbimden değil. Öylece duruyor hayallerim vatanım şerefsizlere yar değil.

Allah’ım, dostum da düşmanım da benim için ne istiyorlarsa benden önce onlara nasip et!

Kırgınlığım lunaparkta unutulmuş bir çocuğun nefreti kadar Sorun atlı karıncalar değil arkamdan dönüp duran dönme dolaplar.

Gün gelir o, yanındayım her zaman, diyen kalleş dostlar arkanı döndüğünde el sallar.

Yükle yalnızlığının bütün gri bulutlarını sırtıma. Vücudum yağmur sonrası toprak koksun.

İnsanları tanıdıkça hayvanları daha çok seviyorum.

Herkesin işine yaradığın kadar iyisin şu hayatta!

Ne kadar kaliteli parfüm kullanırsa kullansın, hep kalleş kokacak bazıları!

Sızlıyor be annem! Aşk deyince kalbim, dost deyince sırtım.

Sahi neydi o kural. Sevince mi kaybediyorduk? Sen sen ol arkanda canlı ceset bırakma.

İnsanın ucuzu, insana pahalıya mal olur!

Düşmanından çok dostundan sakın! Çünkü dostluk biterse sana nasıl zarar verebileceğini en iyi dostun bilir.

Korkum sevmek değil; korkum sevip de ayrılmak. Korkum kurşun yemek değil kalleşçe vurulmak. Korkum ölüm değil; korkum senin tarafından unutulmak.

Her insan bir kere vurulur sırtından bu hayatta. Çünkü her kardeş, her dost, her sevgili bir parça vicdansızdır.

Kalleş dostum olacağına, delikanlı düşmanım olsun.

Artık sırtımı dönemiyorum insanlara. Mevzu korku değil; Sırtımda başka bir bıçağa yer kalmadı.

Sırtımdan vurmayan kaldıysa gelsin!

Dön bak arkana. ‘Gitmez’ dediğin kaç kişi yanında? Kalleşliğin lüzumu yok.

Gidenin arkasından diz çökmeyin. Cenaze namazında secdeye varılmaz.

İçinde vicdan olmayan kişi arkadan oyun oynar.

Dostun iyisi güzel günde değil zor günde belli olur.

Vefasız dostluğa kalleş zamana, gülmek istiyorsun bırakmıyorlar! Abdurrahim Karakoç

Yaşamak dedikleri bu işte! Ne yaparsan yap önünde kader arkanda keder. İkisinin toplamı bir” hayat” anca eder.