Komik Liseli Sözleri

İngilizceden 2 aldım acaba hoca 98 puanı nerden kırdı?

Öğretmen” indirin parmakları listeden kaldıracağım” dediğinde oluşan o gerilim trafoda yok.

Bir insan okuldan nefret ettiği halde nasıl Üniversite hayali kurar ki. İşte biz Türkler.

Sen tatlı bir liseli, bense hayatı olmayan bir serseri, beni hor görme, bu serseri liselinin eseri.

Test çözerken içimdeki Ali Ağaoğlu ortaya çıkıyor. Bunu geç, bu zor, bunu işlemedik.

Sevgili matematik lütfen artık büyü ve kendi problemlerini kendin çöz, problemlerini senin yerine çözmekten bıktım artık!

Sınavları düşünüyorum kitaplarım kapalı.

Lisede takdir, teşekkür alana 20 gün ekstradan tatil hakkı tanısalar bu ülkenin başarı oranları tavan yapardı.

Kopya veren arkadaştan kola esirgenmez.

Parasını verip dershaneye yazılıyorduk hoca gelmeyince de seviniyorduk. Zengin miydik, geri zekâlı mıydık? Anlamadım.

Akşam çalışırım – neyse sabah erken kalkıp çalışırım – neyse serviste çalışırım – neyse ilk ders çalışırım – neyse kopya çekerim.

Ben bardak kırınca “sakar” annem kırınca “nazar” babam kırınca “o bardağın orda ne işi var.

Kopya bir sanattır ama bizim öğretmen sanattan anlamıyor!

Şu cuma akşamının güzelliğine bakar mısınız? Tavan bir ayrı bakıyor, duvarlar bir başka samimi, halının desenlerini daha anlatmadım bile.

“Baba bende suç yok valla. Notlarımın yükseklik korkusu var.” dedim, sonra nasıl geldim buraya anlamadım. Burası neresi ki?

Sabah uyandığımda alarmın çalmasına daha 2 saatin olduğunu gördüm, sevinçten uyuyamadım.

Öğrenciyi altın sıraya oturtmuşlar ille de teneffüs demiş.

Ben sabah okula giderken ayakkabılarımın sağıyla solunu karıştırırken. Kız saçlarını lüle lüle yapmış.

-Kanka ders çalışmak beni çok bozdu, az önce nerdeyse dolma kalemini dolma sanıp yiyordum. +O da bir şey mi oğlum, ben geçen gün kurşun kalemle birini vurmaya çalıştım.

Hocalarıma büyük şükran duyuyorum, lisedekilere de üniversitedekilere de. Ama bir üniversite ne demektir biliyor musun? Ben eğer üniversiteyi birincilikle bitirdiysem, ben bugün bu hale geldiysem, bu, üniversite kantinindeki yoldaş öğrenci arkadaşlarımın katkılarıyla oldu. Beni onlar yetiştirdi.

Bana kopya verenin 40 yıl kölesi olurum.

Her yiğidin bir yoğurt yiyişi, her öğrencinin bir kopya çekişi vardır.

— Sınıfta bazı kendini bilmezler var + Onlar kim hocam? — Onlar kendini biliyor.

Benim aşkın için verdiğim savaş tarih derslerindeki savaşlarla kıyaslanamaz aşkım.

Hayat kısa, dersler çok uzun.

Okul beni bozar, yaşasın cumartesi Pazar.

Üzüm üzüme baka baka kararır, öğrenci karneye baka baka morarır.

Aydın biraz da uyumsuz olabilendir. Yaşadığı ortam ile çelişkisi olan kimsedir. Aydın, biraz da kendisiyle çelişkisi olan kimsedir. Çünkü aydın, tanımı gereği, gelişen kimsedir. Ama çelişki olmadan gelişme olmaz. Aydın gelişen, gelişirken, biraz da geliştiren kimsedir. Geliştirmeyen, aydın olmaz.

Bu yazılıda kopya çeksek de mi sıfır alsak kopya çekmesek de mi sıfır alsak.

Biraz sendeyim, biraz deliyim hoş görün ben liseliyim.

Lisede takdir, teşekkür alana 20 gün ekstradan tatil hakkı tanısalar bu ülkenin başarı oranları tavan yapardı.

Sakla samanı gelir zamanı, Mayıs’ta okul kırmanın tam zamanı.

Kopya düzenine göre oturan öğrencilerin; yerlerinin değiştirilmesi sonrası bakışması, en hüzünlü ayrılık sahnesinde bile yok.

Liseli ağlamaz sil gözyaşlarını zaten ağlasan da kimse anlamaz.

Keşke her sabah alarm çaldığında polisler kapıyı kırıp, “yat yat yat” diye bağırsa da geri yatsak. Sabahçı olmak zor zanaat.

Allah’ın var ettiği kulu, sen nasıl yok yazarsın hocam!