Lafı Gediğine Koyan Sözler

Bir sevda istiyorum asla beni terk etmeyen, bir gün sırtımdan vurarak bırakıp beni gitmeyen.

Önüne gelenle aşk yaşayan doyumsuz yaratıklar! Bırakın bu Nasrettin Hoca’nın ‘ya tutarsa’ stratejisini. Sütü bozuk olanın, mayası tutmaz!

Bana iyi gelenler hep benden gidenler oldu.

Eğer bana koysaydı gidişin, sence bu kadar güzel olur muydu gülüşlerim?

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Adam yerine koyduğum insanları neden koyduğum yerde bulamıyorum.

Oyun oynamaya gerek yok hayat. Ne sen çocuksun ne benim dünyam lunapark.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi söyleyemedikten sonra…

Çok vefalı dostlarım var benim. Allah şahit, iyi günümde kendimi hiç yalnız hissettirmediler.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah selânı versin!

Kaç promil eder şerefin? Söyle ona göre kaldırayım kadehimi!

Sigaranın da tiryakisiyim ama bitince yere atıyorum. Bilmem anlatabildim mi?

Yaptıklarıyla küçülenler, laflarıyla büyüdüklerini sanmasınlar.

Hak edene, masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Gel bu gece kaybettiklerimize içelim; ben sana, sen şerefine!

Artistlik yapmaya gerek yok. Seni öyle bir görmezlikten gelirim ki; sen bile varlığından şüphe edersin.

Kuruşu kuruşuna hesapladım seni İnan 5 para bile etmedin.

Ben huzur aradım sen kusur. Şimdi bensiz kudur!

Yirmi yaşında istek, otuz yaşında zekâ, kırk yaşında akıl önemlidir.

Konuşursam derinden, kimse kalkamaz yerinden…

Bağlanmaktan korkuyorum dedi. Tasmasını çıkardım gitti!

İnsanlar da fotoğraf gibi; ne kadar büyütürsen, o kadar düşüyor kalitesi!

Bu sıralar herkes havalarda. Hayırdır uçak biletleri mi bedava?

Besmelesiz sevdin galiba beni; yüzün bir yana kaymış, şerefin ayrı bir yana.

Ruhunuzu satmayın. Kiralayın daha ekonomik.

Boşuna umutlanma. Kalbim artık hayvan barınağı değil.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Bana ayrı dünyaların insanıyız dediğinde anlamıştım canının cehenneme ait olduğunu.

Bazı insanlar kitap gibidir; yok satar, bazı insanlar da öyle kitapsızdır ki; sizi yok yere satar.

Gidenin arkasından bir kova su dökmek lazım daha hızlı gitsin diye.

Hani derler ya; bir konuşursam derinden, aklın oynar yerinden.

Ne diyordu şair; yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir.

Kendini beğenmiş insanları severim. Hiç kimsenin beğenmediği bir şeyi beğenmek ayrıcalıktır.

Hayatımdan gidenler ya hoşuma giderler ya da boşuna.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Bu saatten sonra ben tren gibi geçerim, sen öküz gibi bakarsın.

Kendini özel hissettirdiysem özür dilerim, yaparım böyle hatalar!

Benim için artık; eskicinin bile almayacağı bir ‘eşya’ gibisin. Artık gidebilirsin.

Affettiğimden değil, boş verdiğimden üzerinde durmuyorum çoğu şeyin. Ve mutlu olduğum için değil, güçlü olduğum için gülüyorum.

Oturur sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana!

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım! Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Fazla kasma kendini, kramp girecek bir yerlerine.

Umutlara kanma, umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma, her renk bir gün siyahlaşır.

Cesaretin yoksa adam gibi sevmeye, ben de mecbur değilim çocuk büyütmeye.

Küfür benim ağzıma yakışmıyor olabilir ama beni kızdıranların üzerinde çok şık duruyor!

Büyük ikramiyenin sana çıkmamasına çok şaşırdım. Bütün numaralar sendeydi.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı…

Bugünlerde söylediklerimi birileri üzerlerine alıyormuş. Alsın havalar soğudu üşümesin.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Bir defa aldatan kişiyi affedersen, seni yine kullanır. Çünkü ihanet bir ruh hali değil; karakterin dökülüş biçimidir.

Gidene asfalt bile dökeriz maksat rahat yol alsın.

Çocuk değilim artık, büyüdüm. Biraz yorgun, biraz kırgınım yine de. Yeter artık. Giden yolunu, kalan yerini bilsin sadece.

Beni sevmeyen varmış! Bak kalbim kırıldı, ritmi bile değişti. Tın tın tın…

Beni tanımadan hakkımda ileri geri konuşanlara artık hiç kızmıyorum. Bilirsiniz köpekler tanımadıklarına havlarlar.

Biz alıştık artık gidene yol vermeye, arkasından ‘yapıştır’ deyip kahkahalarla gülmeye.

Kişiliğin yerine otursun, söz ayağa kalkacağım.

Kimseye kendinizi anlatmak için uğraşmayın. Herkes sizi kendi işine geldiği gibi görür.

Benim koyduğum noktadan sonra kuracağın cümleyi ancak kendin okursun!

Zamanında çok şerefsiz gördüm ama tacı sana veriyorum!