Mevlana’nın Dostluk İle İlgili Sözleri

Kişinin kendine ettiğini, edemez kişiye hiçbir fani. Bu kahpe hırsı ne kıskanç kini ne şarap. Ne de haşhaş edemez.

Her şeyi aramadıkça bulamazsın; fakat bu dost başka, bunu bulmadan arayamazsın.

Duydum ki kapıma gelmiş, tokmak olmadığı için kapıya vurmadan geri dönmüşsün. Bilmez misin, kalp kapısının tokmağa ihtiyacı yoktur; o ancak içeriden açılır.

Sen bir şeyler verdikçe dost görünen çok olur. Bir de sen iste gör, hepsi birden yok olur.

Dostun sana düşmanlık eder haset ve kinini dışarı vurursa senden yüz çevirdi diye feryat etme. Kendini ahmak ve bilgisiz hale düşürme. Allah’a şükret yoksullara ekmek ver ki onun çuvalında eskimedin yıpranmadın. Ebedi dostun Allah’tır.

Dost ise düşünme ver ömrünü gitsin. Dost değilse hiç bekletme yol ver gitsin.

Ey İman incisini bir ekmek karşılığı veren. Ey gönül madenini bir arpaya feda eden. Nemrut gönlünü Hakk’ın dostu İbrahim’e teslim etmedi de sonunda canını bir sivrisineğe verdi.

Dostluk illa yan yana, diz dize olmak değildir. Asıl can cana, kalp kalbe olmaktır.

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme. Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme.

İnsanlarla dost ol. Çünkü kervan ne kadar kalabalık ve halkı çok olursa yol kesenlerin beli o kadar kırılır.

Sende en iyi ne varsa dostuna onu ver.

Mecnun değilim dost; lakin çağırırsan çöllere gelirim!

Yarasından taze kan sızan gönül ehline dostların yüzünü görmek merhem gibidir.

Ayıpsız dost arayan dostsuz kalır.

Candan ümidi kesebilirsiniz; ama can dostlarıyla irtibatı kesmek güçtür.

İnsan gözden ibarettir aslında geri kalan cesettir. Göz ise ancak gerçek dostu görendir.

Dost; acı söyleyen değildir. Acıyı tatlı söyleyebilendir.

Bir mum diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından bir şey kaybetmez.

Madem ki rızkı taksim eden O’dur o halde şikâyet küfürdür. Sabır gerekir. Sabır genişliğe ulaşmanın anahtarıdır. Allah’tan başka herkes düşmandır. Sen asıl dostu düşmanlara şikâyet eder halinden sızlanırsın öyle mi? Padişah köleye şikâyet edilir mi? Akıllı ol.

Dost sanma şanlı vaktinde dost olanı. Dost bil gamlı vaktinde elinden tutanı.

İyi dostu olanın aynaya gereksinimi yoktur.

Sen verdikçe dost görünen çok olur. İste de gör hepsi yok olur. Sen kendine yetmeyi öğren tüm dünyanın malına gönlün tok olur.

İyilik hoşluk zamanında herkes hoştur. Candır. Fakat derin sıkıntı zamanı geldiğinde anlarsın ki; Allah’tan başka dost yoktur.

Dost insanın aynasıdır.

Her canlının ölümü tadacağını ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim. Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim. Olur ya kalp durur akıl unutur. Ben dostlarımı ruhumla severim. O ne durur ne de unutur.

Ey Gönül! Bir sürü dostlarının yanında elbet ki düşmanların da olacak; ama imtihan ya bu onca düşmanın var iken seni dostun vuracak.

Yılan sokması seni sadece canından eder. Ama kötü dost hem candan hem de imandan eder

Kim benliğinden kurtulursa bütün benlikler onun olur. Kendisine dost olmayan herkese dost kesilir. Nakışsız ayna olur tüm nakışlar onda seyredilir.

Dostun yanına hediyesiz gitmek buğdaysız değirmene gitmek gibidir.