Ölüm İle İlgili Sözler

İnsan, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi, ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hali, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır.

Ölümden ne korkarsın, korkma, ebedi varsın.

Biz ölülerin kusurlarının ıstıraplarını çekeriz ve faziletlerinin, mükâfatını alırız.

İnsanların bazısı yaşayıp bazısı ölseydi, ölüm dayanılmaz bir acı olurdu.

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

Ölüm son uyku değil, son uyanıştır.

Ölüm, akıllı bir adamı hiçbir zaman apansızın almaz, o her zaman gitmeye hazırdır.

Ölüm bir köprüdür, dostu dosta kavuşturur.

Erken ölüm yoktur, kadere iman vardır.

Korkaklar ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.

Ölüm bir defa gelir, fakat hayatın her anında kendisini hissettirir. Ölüm korkusu, ölmek ıstırabından daha ağırdır.

Ölüm size ne sağken kötülük eder ne ölüyken; Sağken etmez, çünkü hayattasınız, ölüyken etmez, çünkü hayatta değilsiniz.

Ölümün bizi nerde beklediği belli değil; iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.

Ölmemek insanlar için felakettir, başak için sararıp olgunlaşmamak ne ise insanoğlu için de ölmemek odur.

Ölüm bir saniye yakınken hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın âlemi ne?

Ölüm iyidir, bizi ölüm düşüncesinden kurtarır.

Doğduğunda sen ağlamıştın, herkes bayram etmişti. Öyle bir hayatın olsun ki öldüğünde herkes ağlasın, sen bayram et.

Hiç kimse, kendi ölümüne ağıt yakamaz.

Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır.

Her kalbin çarpıntısı, kendi ecelinin ayak sesidir.

Hakikatte ölüm, ruhun aletlerini kullanmasını terk etmesinden başka bir şey değildir, ruhun aletleri ise organlardır.

Ölüm, başka bir yaşamın kaynağıdır.

Hayattan önce, ölüme hazırlanmalıyız.

İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir yaşam da mutlu bir ölüm getirir.

Ölüm hiçbir zaman, iyi karşılanan bir misafir değildir.

Ölümden kaçmak için attığımız her adım, bizi meğer ölüme götürülmüş anladım.

Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendisinin öleceğine inanmak istemez.

Centilmen olarak doğmak bir tesadüftür; fakat bir centilmen olarak ölmek büyük bir başarıdır.

Dünyaya geldiğiniz gün, bir yandan yaşamaya, bir yandan da ölmeye başlarsınız.

Ün, gençlik ve gurur… Mezar hepsini alır.

Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık.

Dünyanın gerçek öncülerinin evi, mezarlardır.

Ölüm bu ne hükümdar tanır ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.

Dünyadaki varlıkların varoluşlarının hakikati, onların sonlu olmasıdır. Bütün sonlular ise gelip geçicidir ve yok olmanın nüvesine sahiptir.

İnsan ne zaman ölür bilir misiniz; tembellikten, inançsızlıktan ve hayatı yaşamaya değer kılmayı becerememekten.

Doğduğumuz zaman dünyaya hiçbir şey getiremediğimiz gibi, ölürken de hiçbir şey götüremeyiz.

Ölümü özüne sevdir, nasıl olsa gelecek.

Hiçbiriniz ölüm istemesin, eğer iyi biri ise yaşaması belki iyiliğini arttırır, kötü biri ise belki tevbe eder.

Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Bir ölüm şerefli olursa en büyük mükâfatı, almış demektir.

Ölmeden önce herkes, neden kaçtığını ve neye koştuğunu ve bunun nedenini, öğrenmeye çalışmalıdır.

Ölüm, bazen bir ceza bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya konur.

Ölüm daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.

Ölümden korkmayan ölmez, ölüm kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz.

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet; hayat kuvveti değil ölüm kuvvetidir.

Ölüm, her şeyi eşit yapar.

Hayatta her şey belirsiz, kesin olan mukadder bir şekilde kesin olan tek şey var: Ölüm.

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Ölüm eski bir şeydir; ama her insana yeni görünür.

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlük yaşadın mı?

Bir isteğin olduğu sürece, yaşamak için bir nedenin vardır, kesin tatmin ölümdür.

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Ölmüşlerini unutma ki, yarın öldüğün zaman seni de unutmasınlar.