Racon Sözleri

Ecel sizseniz ölmem, ben bi Allah’ıma boyun eğerim, gerisini iplemem.

Bazen arkasına dönüp bakması gerekir insanın; nereden geldiğini unutmaması için.

Onu hiç görmemek onu başkasıyla görmekten iyidir.

Ama ben bu kadar acıyı, sen de başkalarına benzeyesin diye çekmedim.

Ben soru sormam hesap sorarım.

İhanetin nedeni olmaz bedeli olur.

Herkes kendine yakışanı yapar kalite asla tesadüf değildir.

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyoruz.

Meydanı boş bıraktık, sustuk, korktuk sanmayın… Hepinizin geçmişinde izimiz var, bi süreliğine reklamlardayız; biz istediğimiz zaman yine vizyona çıkarız.

Arkamdan konuşanların hayallerin de imzam var.

Her genç delikanlının sevgilisi olabilir ama her genç kızın delikanlı sevgilisi olamaz.

Çakallarla uğraşacak vaktimiz olsaydı; veteriner olup, iti köpeği tedavi ederdik.

Sen tarifi imkânsız bencil bir yaratıksın! Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi Pislik!

Kimseyi ezmedim ezeni ezdim dostuma kardeşime yanlışa düşüp de kendimi madara etmedim.

Tarz yaratmak için ağır abi olma. Ağır abi dediğin sevdi mi tam sever giydiğini herkes beğenir, saygısı sonsuz sevgisi ebedi olur.

Diz üstü yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Benim gözüm karadır sevdiğime değer veririm değer verdiğimi severim, sen benim değerimi bilmedin şimdi sokak köşelerinde değer ara kendine değersiz insan!

Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez, bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurum kenarındayken bile gülümseyeceksin.

Reislerle kurduk mekânı dayılarla harcadık bu yolları serserilerle âleme daldık delikanlılarla şekil yaptık, bizler ağır abileriz herkesi severiz.

Rabbim, dedi; Dilimdeki tevekkülü kalbime indir. Tam bir tevekkül nasip et. Mademki kadere iman ettim, dilimdeki tevekkülü kalbime indir.

Delikanlı adam rahat uyumaz sevdiklerini rahat uyutur.

Firari saatlerin ardından gelen isyankâr sokakların tövbekâr çocuklarıyız biz sevdiğimiz için için yaşar dostumuz için ölürüz ve de hiçbir zaman hiçbir yerde kimseye hesap vermeyiz.

Her sözümde racon aramayın, racon yapmak için konuşmuyorum, konuşuyorum racon oluyor.

Kimseye el uzatıp, yardım isteyecek kadar düşmedik daha. Nasıl düşüyorsam öyle kalkmasını da bilirim.

Bugün arkamızdan konuşan insanların. Dün arkalarında biz vardık…

Bana kelime cambazlığı yapma kızım, bir laf sokarım, kürtajla bile aldırmazsın.

Kimine göre yalanım kimine göre kralım ben adamına göre adamım.

Ateşle oynayan ya evini yakar ya kendini…

Hani derler ya bir konuşursam yer yerinden oynar diye. Ben onlardan değilim. Konuşursam derinden kimse kalkamaz yerinden.

Biz âlemde racon değil vakitsiz ötenin kafasını kesenlerdeniz.

Zaman mı durdu der saate küfür edersin. Susarsın konuşamazsın konuşulacak onca konu varken belki de o gelsin istersin beklersin sessizce sonra söversin gelmişe geçmişe.

Çekildik köşemize çocuklar meydan sizin.

Sen kasırgalara dayanmışsın, rüzgârla mı yıkılacaksın. Başka çaren yok yüreğim, düşmana karşı ayakta kalacaksın.

Çocuk yok karşında anlatma masal, kurbağa bekleme olursun sanal, bizim sevgimiz her zaman real, delikanlı gibi seviyoruz ağır abileri izliyoruz.

Efendiliğimizi korkaklık sananlar diledikleri zaman meydan okuyabilirler.

Biz de dost dediğin mermi gibi olur, ihtiyacın olduğunda namluda hazır durur.

Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Benim kurallarım çok basit; saygını koruyacaksın, sevgini göstereceksin, haddini bileceksin.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Biz büyüklüğümüzü gösterelim de varsın çocuklar el öpmesin.

O kırdığın kalp, annenin porselen takımı değil.

Acılara dayanır bu yürek ama senin gibi nankörlere asla! Gözlerimin gördüğü yerden sildim seni bitirdin içimdeki delikanlı sevgiyi, mutluluklar sana yaşadığın namert hayatında.

Çok büyüğü olan, büyüyemez.

Yeri gelir eyvallah der susarız, yeri gelir Allah der dalarız.

Sonunu düşünen kahraman olamaz.

Kime yürümeyi öğrettiysek bizi geçmeye çalıştı.

Büyütme gözünde kimseyi, vardır mutlak bir eksiği. İnsanlar resim gibidir; ne kadar büyütürsen, o kadar düşer kalitesi.

Bugün de ölmedik, ama yaşadık mı? O da belli değil.

Kimse adaleti öğretemez bize, ihanet edene merhamet edilmez bizde.

Bazen insanlara küfür ediyorum, sakinleşince haklı olduğumu anlayıp, bir daha ediyorum.

Yanıma seni, karşıma herkesi alabilirim.

Nice delikanlılar gördük kolunda kız cebinde emanet arkasında sürü. Raconu kahpelik yürüyüşü sahtelik, kalbi var yüreği yok.

Adrese gerek yok bizi bilen bilir.

Hiçbir şeyin altında kalmam, bana yapılanın iki katını yapacak kadar cömertim.

Gölgene lafım yok o da seni adam sanıp peşinden geliyor.

İhanetin nedeni olmaz; ama bedeli olur.

Hakkımda ne duyduysanız daha fazlasını yaptım, rahat olun!

Adamlık, her gün aynı kadına âşık olmaktır.

Hiç tanımadığım insanlarla birden yapmacık davranarak birden samimi olacağıma, egolu davranarak doğal olmayı yeğlerim. Yapmacıklıktan iyidir.

Bazıları şükretmeyi; bazıları küfretmeyi öğretir insana.

Öfkeyle kalkarsam, zarar vermeden oturmam.

Bazı insanları da sadece, tanıyana kadar çok seversin!

Şu hayatta ölmek için onlarca nedenim varken, yaşamak için tek bir nedenim var, o da annem.