Sert Sözler

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!