Sevgiliye Damar Sözler

Yaşamak uğruna ölmek bu olsa gerek, sevmek uğruna acı çekmek bu olsa gerek. Hayat uğruna savaşmak bu olsa gerek, peki ya senin uğruna üzülmek niye?

Bilseydim dünyanın keşkelerden kurulduğunu küçükken ne olmak istiyorsun diye sorduklarında mutlu olmak istiyorum derdim!

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Öyle içten ki yüreğimin en derinindeki yerin; Çıkarı yok, çıkası yok, çıkarasım yok. Can Yücel

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Dünyada “her erkeğe 3 bayan düşüyor” derler ya. Doğru olanda bu… Bir erkek kalbine 3 bayan sığdırmalı. Annesi, karısı ve kızı.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin, dağıttın ve gittin.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Burnumuzdan akanı, kolumuza silecek kadar cesur çocuklardık. Ne ara gözümüzden akanı köşe bucak saklar olduk?

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader… Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Arkamdan demişler ki o duygusuz, Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz.

Beni kaybetti ama sihirbaz falan değildi şerefsizdi!

Bir kere girdimi aşk virüsü kanser gibi sarar, tüm bedeni ne öldürür nede güldürür, ruh bedende olduğu sürece süründürür.

Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken.

Bana nerelisin diyorlar. Seni gösterip oralıyım diyorum. Sana nerelisin diyorlar; oralı bile olmuyorsun.

Zehir olsa içerim ellerinden, yalan olsa çeker giderim nefretimden, ellerinle al sevgini pas tutmuş şu kalbimden.

Sana ihtiyacım var dediğiniz kişi; eğer “neden” diyorsa gelmez, “ne zaman” diyorsa gönülsüz gelir, “nerdesin” diyorsa mutlaka gelir.

Kan bağı neye yarar, can bağı olmadıktan sonra. Can bağıyla bağlı öyle dostlarım var ki; kan bağlarımı hiç aratmıyorlar bana.

Seni içimde yaşatmak için kimleri öldürdüm bir bilsen.

Gidebilirsin ya da beni unutabilirsin ama ben yokmuşum gibi yaparsan eğer, hiç olmamışsın gibi davranırım! Kıvranırsın.

Kumar gibisin; kazansam haram, kaybetsem başkasınınsın!

Balkona çık ve bir sigara daha yak. Acıdan gebersen de gerçekleşmeyecek olan hayallerin şerefine.

Seni hatırlatan her şeyde, katledilmiş mutluluklarım var. Her gülüşüm kanla karışık yağmurlu şimdi.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Bazen sen bile “vay be!” dersin kendine; tek Damar Sözler satırlık adamları nasıl roman yapmışım gönlüme.

Gözlerine baktıkça ağlasa da gözlerim, ağlamak için de olsa gözlerini özledim.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim.

Sende haklısın be güzelim, ben kabuslarla büyüdüm, hayal kurmak ne haddime.

Beni hep yanlış anladın zaten; geleceğim ol demiştim, gel ecelim ol, değil.

Merak etme gülüşlerimi alacak kadar pahalı değil senin şerefin.

Hassas yürekler taşıyoruz. Camdan, çatlayan, buğulanan, kırılan… Candan dost aramamız da bu yüzden, camdan anlayan.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin. Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Her gün gecikiyorsun. Dün ölmüş olabilirdim.

Kör kütük sarhoş olup, her şeyi çift gördüğüm de bile sen bir taneydin.

Dünya’nın en büyük yüküdür; Aklı sende olmayanı, ısrarla yüreğinde taşımak.

Şurama batan diyor şair, şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Ne kadar unuttum desem de onu görünce her şey yalan oluyormuş.

Süslü aşk kelimeleri yok bizde de bakışımız yeter yürekten sevene.

Seni seviyorum. Yüreğime aktıkça damarıma kan olan, yokluğuyla intihar varlığıyla can olan.

Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heyecan, birazda salıncağı başkası kapacak korkusu işte.