Sevgiliye Romantik Sözler

Gözlerin nehir kirpiklerin köprü olsa. Ben üzerinden geçerken ipler kopsa ve düştüğüm yer dudakların olsa.

Seni kokundan öpüyorum.

Saçlarından ödünç ver. Dört bahar geçti. Çiçek kokusu öpmedim. Çok oldu mutluluktan vazgeçeli. Gülüşünden ver ömrümden al.

Kim bilir hangi akşam güneşle beraber bende söneceğim kim bilir hangi ellerden son suyumu içeceğim belki göremeden öleceğim fakat yine de seni ‘ebediyen seveceğim’.

O kadar güzel bakıyorsun ki bazen bütün dünya kör olsun istiyorum.

Seni sevmek; olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni, beklemek gibi.

Kalbimi sana emanet etsem korur musun? Dilimin ucundaki cennet sevdamın sonundaki ömrüm olur musun?

Güller hep ellerinde açsın ama dikenleri batmasın. Sevda hep seni bulsun ama seni yaralamasın mutluluk hep yüreğine dolsun ama beni unutturmasın.

Aşk tüm dünya insanlarının içinde sana tanıdığım ayrıcalıktır.

Ben seni saçlarının beyazladığı günü görmek isteyecek kadar çok ve delice.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler; ağzına dolar insanın. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Ben seni bu yaşımda yaşamın tam ortasında öylesine değil ölesiye seviyorum.

Hep aklıma geliyorsun. Bak gördün mü senin de gidecek yerin yok.

Seni düşünürken içim geçmiş, severken de ömrüm.

Öyle bir sev ki beni ben bile kıskanayım kendimi.

Ne insanlar tanıdım yıldızlar gibiydiler. Hepsi göklerdeydi, parlıyordu. Ama ben seni, güneşi seçtim. Bir güneş için bin yıldızdan vazgeçtim.

Sana şiir yazmak ne haddime. Varlığın şiir zaten.

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Ey canımın sahibi Yar! Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var. Mevlâna

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş, ama sen gitme ben cahil kalayım.

Sarı giyer güneş olursun mavi giyer deniz olursun siyah giyer matem olursun kim bilir belki bir gün beyaz giyer benim olursun.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Dün bir şarkı çıktı radyoda, yarısına ben eşlik ettim yarısına gözlerim. Söylemek çok acıtıyor ama ben seni çok özledim.

Gönül, han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz, günahtır!

Sol yanımın en güzel ağrısı iyi ki varsın.

Sen geleceğimizin mutluluğu mazilerimizin unutulmaz insanı olarak kalacaksın sevgilim seninle ben.

Bir gün herkes gider mi acaba. Evet sen kalbinde büyüttükçe onlar da büyürler ve sığamayacaklarını anlayınca giderler.

Şarkılara neden parça dendiğini biliyor musun? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik yanını tamamlıyor.

Öyle bir çık ki karşıma her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni.

Sen hep gülümse ki yüreğinin güzelliği gülüşlerinde canlansın.

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey değme yenlere yüreğimin değmiş olmasıdır.

Ve ben dilek tutmadım hiç. Hep dua ettim, ömrüm ömrüme nasip olsun diye!

Yağmalandı kalbim ömrüm her şeyim. Kurşuna dizdiler anılarımı yenik düştüm bu savaşta neyleyim bir mezar nasılsa işte öyleyim.

Ona bakıp kıyamamak mı yoksa bakıp da doyamamak mı aşk.

Aynı şehirde sen varsın, ben varım, biz yokuz. Ne acı dimi.

Gül bahçesinde geçse de ömrüm, inan üstüne gül koklamam gülüm, seni koklamak olsa da ölüm, uğrunda ölmeye değer gülüm.

Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda, ardımda bir yürek yükü rüzgâr. Ne zaman sevmeye koyulsam, doğrulup çoğaldı ayrılıklar.

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm.

Kanaya kanaya iyileşir bazı yaralar. Aşk gibi, ihanet gibi, yalnızlık gibi. Geç olur, güç olur ama sonunda mutlaka olur.

Gün bir gün, sevdalanmış geceye gecede yakamoz düşürmüş denize o günden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş ta ki güneş tutulup gölge düşürene dek sevdalara.

Mevsimin suçu yok. Yokluğun soğuk.

Sen benim görmek için, bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin.

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş. Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi.

Mutlu olduğunu görmek çok güzel sevgilim sen daima mutlu ol ben işte o zaman acı hayatımda ufakta olsa mutluluklar yaşarım sevgilim.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

O kadar yoruldum ki artık hiçbir şeye şaşırmıyorum. Ve umurumda değil hiç kimse, ne halim varsa görmekle meşgulüm.

Tünelimin sonu sensin sevgilim, tüm karanlığımın söndüğü yer sensin.

Yağmur başlayınca gelse de ıslansak diyeceği biri olmalı insanın.

Seni düşünür seni özlerim sevgilerin özlemlerin derinliğinde ne olur kır şeytanın bacağını bir kez beni hatırla, bir sonbahar serinliğinde.

Öperken kokusunu içine çektiysen, özlerken burnun direği sızlar!

Yorgunum, hiçbir şey bilmiyorum tek istediğim yüzümü kucağına koymak başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak. Franz Kafka

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam.