Şiir Sokakta Sözleri

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Herkese selam, sana hasret.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.