Snapchat Sözleri

Bazen doğruları görebilmek için, bütün yanlışları yapmanız gerekir.

Bazen müzik dinlemek için değil de insanları duymamak için kulaklık takarsın.

Sen çok sev de bırakıp giden yar utansın.

Ya siyahsın ya da beyaz. Ya hep ya hiç, öyle yok biraz.

Bazen koklayamazsın, sarılamazsın, sadece özlersin.

Bazen insanın aklında kendine sorduğu sadece tek bir soru oluyor; gerçekten bunları mı hak ettim?

Ben sana o kadar şeyi “boş ver” de diye mi anlattım sence? Hadi git bir düşün.

Saçma sapan bir anda, sebepsiz yere gelen yalnızlık ve bunalım hissi, olum sen ne ayaksın ya?

Senin gökyüzünde benim yerim yoktu.

Ne yapayım manzarası sen olmayan resmi?

Küs değilsindir ama eskisi kadar da yakın değilsindir ya işte o durum çok bok.

Güneşi söndürün, öldü umutlar.

Deli gibi seyrettiğim dizi bitince oluşan boşluk uzayda yok.

Umut, uyanıkken görülen rüyadır.

Basit kızlar hep ilgi görür. Farklı olanlar hep yalnızdır.

Senin kıskançlık dediğine ben kaybetme korkusu diyorum.

İnsanlar değişir, sen sadece izlersin.

Ne istersen görürsün, gökyüzüne bakarsan. Ve istersen ölürsün, gözlerini kaparsan.

Zaman sadece acıları yok eder, anıları değil.

Seni üzüyorsa, unutulmayı hak ediyordur. Seni hak eden biri, seni üzmeye kıyamaz ki.

Renkli göz denilince akla mavi ya yeşil geliyor. Çünkü kahverengi renk değil, araba motoru.

Bugün oturdum ölümü düşündüm. Yirmi iki yaşında ve hayat bu kadar güzelken.

Ağlasan ne olur ki? Onun umurunda bile değilsin.

Mesaj attığım insandan soğuk cevap alırsam bir daha yazmam. Çok net.

Bir kızla ilgilenmediğin her dakika onu biraz daha kaybedersin.

Kalbimin ne kadar kırıldığından çok, kimin kırdığı üzüyor insanı.

Kimsenin nasıl biri olduğum konusunda en ufak bir fikri bile yok.

Böyle güzel gülen, gülünce beni daha da mutlu eden bir sevgilim olsa falan.

Kimi iyi bir dost olduğumu söyler. Kimi ise soğuk ve mesafelidir der. Aslında beni anlatırken herkes, hak ettiği resmi çizer.

Ölümden sonra bile hayat varken senden sonra neden olmasın?

Kabul edelim, büyümek hiç iyi bir fikir değildi.

Gereksiz hisler gereksiz insanlar, yanlış insanlar.

Bir kızın sana ait olmasını istiyorsan, başka kızlarla ilgilenmediğini hissettirmen gerek.

Çağımızın hastalığı, karakter yetersizliği.

Arayıp buldukların değil de tesadüfen rastladıkların seni mutlu ederler.

Ve sonra döndüm dedim ki; ah be kalbim, yorulmadın mı hep ilk kez kırılıyor gibi, acı çekmekten.

Kara bulutlar belirdi içimin bir köşesinde. Sonradan anladım, adam gitmişti.

Her şeyim diyorsun ama o seni “hiçbir şeyi” olarak görüyor.

Moralimin bozuk olduğunu bir bakışta anlayan insanlara ihtiyacım var.

Ve seninleyken, daha iyi biriymişim gibi hissettim. Daha mutlu. Daha az yalnız. Daha az kimsesiz.

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Sana geri zekâlı olduğumu düşündüren şeyi muhtemelen bilerek yapmışımdır.

Kal demiyorum ama gitmesen iyi olur.

Sırf sevdiğim insanla konuşuyor diye nefret ettiğim kişiler var.

Net ol net. Bir şey ya vardır ya yoktur. Arada kalmak, gri cevaplar almak en nefret ettiğim olay. Ya evettir ya hayır. Ya beyaz ya siyah.

Eskiden arkadaşımdı demeye utandığım insanlar var.

Özleyince karşı tarafa bildirim gitmeli bence.

Değer verdiğim insanların değişip karaktersiz ve tiksinç birisine dönüşmesi kadar üzücü bir duygu yok ya.

Bulutlar bile fısıldadı seni nasıl sevdiğimi.

Kusur arıyorsan, tüm aynalar senin.