Yokuş İle İlgili Sözler

Artık yokuşları çıkamayacak kadar yaşlandım çünkü hiçbir şey bu yokuşları çıkmama yetecek gücü veremiyor bana.

Yokuşun yokuş olmasının asıl amacı tüm zorluklara dayanabilir misin yoksa hemen pes mi edeceksin; onu anlamak.

Bir yokuş olsaydın sen her ne kadar dik bir yokuş olsan bile ben asla öf bile demeden o yokuşu çıkabilmek için elimden gelen her şeyi yapardım.

Bir yokuşu çıkmak demek benim kesilen nefesimin bir kez daha sert bir tokat gibi suratıma çarpması demektir.

Seni seven insanlara belki ılımlı ve iyi davranabilirsin ama yine de kimseden yokuşlarını saklama çünkü hayat insan daha samimi ve şeffaf olduğu zaman güzeldir.

Küçük bir çocuğun yokuş aşağı koşması gibi seni düşünmek. Biraz heyecan, biraz da düşecekmiş korkusu. Cemal Süreyya

Yokuş çıkacak takatim kalmadı çünkü hem ayrılığın kalbimi yordu hem de bu uzun yol ayaklarımı.

Tüm bu güzelliklerin yaşanması ve daha iyi olması adına daha çıkılması gereken çok yokuş ve yürünmesi gereken çok fazla yol var.

Yokuşların güzelliği dik olmasındandır oysa senin güzelliğin sadece kendin olman ile ilgili.

Canın yandığı her an benim her gün sırf seni görebilmek için nasıl dik yokuşları hiç şikâyet etmeden çıktığımı ve sonunda sana varacak olmamın tüm bunların önüne nasıl geçtiğini hatırla.

Yokuşun sonunda bir umudum bile kalmadı çünkü sanki ne kadar çıkarsam çıkayım bu yokuş asla bitmeyecek.

Yanımda kimse olmasında da ben yokuş çıkıyordum, şimdi yanımda birileri var diye yokuşlarımdan vazgeçemem.

Bir yokuş olmanın yanı sıra birçok da düz yolların var aslında ama sen öyle korkuyorsun ki insanlardan, sadece yokuş olan yollarını gösteriyorsun insanlara.

Unutma, yokuş aşağı inmek kolaydır ama manzara tepeden seyredilir. Dan Brown

Bir gün önüne bir fırsat gelir ve kaçırırsın; işte o zaman beni dik bir yokuşun ortasında nasıl nefessiz bıraktığını hatırlarsın.

Bu yokuşu çıktığım an sanki hayatımdaki tüm zorlukları da aşmışım gibi hissediyorum.

Çıkılmamış yokuşlar, görülmemiş manzaralar ve daha yaşanmamış nice güzel an var.

Yokuşları seviyorum çünkü yokuşlar bana aslında kendimi ne kadar boş yere yorduğumu hatırlatıyor.

Yokuşların ne kadar dik olması benim için önemli değil bir yol ya yokuştur ya da değildir. Asıl önemli olan bu.

Sen artık benim için çok dik bir yokuşsun ve ben artık yokuş çıkmaktan inan çok yoruldum.

Eğer günün sonunda senin kalbine varabilmek var ise ne yokuşları ne da başka uzun yolları yürümekten gocunurum.

Bir yokuşun yolu her zaman çıkılmayı bekler ve her zafer gelip de mücadeleler içerisinden kendini kazanacak olanı bekler.

Bir yokuşun zorluğuna daha katlanamam çünkü yokuş artık beni oldukça yoruyor.

Bir yokuşun en ucundayım ama ne ben de yokuşu çıkacak kadar güç var ne de bu yokuş çıkılacak bir yokuş.

Daha fazla yürümek istiyorum ama nefesim bu yokuşu çıkmaya bile yetmiyor.

Biraz daha emek harcayacak, biraz daha yürüyecek ya da biraz daha yokuş çıkacak hiç halim yok sırf bu yüzden ben bugün seni sevmekten de vazgeçtim.

Yokuşlara güvenmem çünkü baktığın zaman kolay gözüken bir yokuş bile çıktığın zaman nefesini kesebilecek kadar dik ve zorlu olabilir.

Dik bir yokuşa olan inancım her zaman düz yollara olan inancımdan daha fazladır. Çünkü dik bir yokuş kendini hiç gizlemeden zorluğunu gösterir ama düz bir yol her türlü sırrı kendinde barındırır.

Yorulmaktan bıktığını söylüyorsun ama hala yine de tüm o yokuşları aynı heves ile yürüyorsun.

Nasıl ki hayatımın her alanında yokuşları kuvvetle çıktı isem bu zorluğu da aynı kolaylık ile atlatacağıma eminim.

Manzaraya talipsen, yokuşunda yorulmayı göze alacaksın. Tunç İlkman