Whatsapp Sözleri

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Truth, hurts.

Çiçek versem, kanar mısın?

Sen ağlama, akar makyajın.

Aferin kirpik, gözüme girdin!

Muhabbet ağına giriş için dokunun.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Beş kuruşluk insanların milyonluk tavırlarına hastayım.

Son laf bükücü…

Kuşlar güzel, hayat uçuyor.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Bi tanısan sende çok söversin.

Atom fiziğine de profesörlüğü de lanet olsun.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Sen çevrimiçi, ben çevrimiçi…

Baktın olmuyor, daha çok bak.

Çalgıcı karısı Binnaz…

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Erkekler ikiye ayrılır maç yaparlar.

Aşkımızın suya düşeceğini bilseydim, balık olurdum.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Aşk, kalbi geleceğe örgütleyen siyasettir.

İnsan kör ise güneşin suçu nedir?

Ağlama sevgilim ıslanıyorum.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Mai kadar kalbimdeki yerin.

Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar, ne de şeytan, bir günahı, seni beklediğim kadar.

Sanırsın ki meclisteki tasarıya geç kaldı.

Alışmak zaman alıyor; zamansa her şeyi…

İyi ki egoları kadar yer kaplamıyor insanlar.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Kaleciyle karşı karşıya…

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Haberim yokmuş gibi sev.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Yanaklarım varken canımı sıkman çok saçma.

Olgunlaşmak hiçbir şeye şaşırmamaktır.

Sözün bittiği yerde bekliyorum.

Just Sleeping

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun, martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Ayrılık dayanılır gibi değil, değil mi?

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Öyle sessizce öldüm ki defalarca, hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Whatsapp tavuk durum (Ahh şu İngilizce karakterler.)

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Durum murum yok.

Beyinlerimiz savaşsın isterdim ama görüyorum ki silahsızsın.

Saçım şekil, önümden çekil.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Gazozuna hiç ilaç atan oldu mu?

Seni anlatabilmek susmaktan geçiyor bu aralar.

Askerdeyim. Sen de gel.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefona akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Tecrübe yenilen kazıkların bileşkesidir.

Biz kaybettiklerimiziz.

Bence şimdi sen de herkes gibisin.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Aşk mı para mı? – “Aşk” olsun tabii ki de para.

Bende duran zaman sende nasıl geçiyor?

Dal rüzgârı affeder ama kırılmıştır bir kere.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Her türlü iyi niyet itina ile suiistimal edilir.

Her şey senin için…

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Müzik ruhun gıdasıdır. Karnınızı doyurun gençler.

İlgi çekici bir durum…

Ne haliniz varsa gülün.

Serçe gibisin kardeşim.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Dünyanın en komik durumu…

Velev ki konuştuk?

Ey akıllı telefonlu Türk Gençliği!

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Korkaklıkta ar, ilerlemekte şeref var…

Şunu unutma fazla fedakârlık, fazla vefasızlık getirir.

Ben sana kendine gel diyorum. Bana gel demiyorum.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Paslı bir yalnızlıktı avuçlarımda, ardımda bir yürek yükü rüzgâr. Ne zaman sevmeye koyulsam, doğrulup çoğaldı ayrılıklar…

Sen güzel ve zeki bir kadın istersin ama arkanı anan toplar.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

İnsanlık öldü, katili menfaat!

Haydi Söyle!

Varsayalım yokuz!

Unutamam ama çok iyi unutmuş numarası yaparım.

Birini yenmek çok kolaydır, asıl olan birini kazanmaktır.

İyi mi böyle?

Gidişine illa bir isim koyulacaksa Mal Kaybı diyelim.

Buraya yazmak da moda oldu.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki hiç sorma Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Sanmıyorum ama iyi geceler.

Aşk iki kişiyle oynanır, iyi olan kaybeder.

Allah’ım sen bana doğru yolu göster, o mal beni bulamaz.

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Şarap olayım, şerefe kaldır beni.

Tek olmak soğuktur, üşüme.

Bu enerji devamlıdır…

Önceden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çizmekle meşgulüm.

Sabaha kadar yolu var.

Hayatımızın en güzel yılları telefonu şarja takmakla geçip gidiyor.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Türkiye güzel ülke de, çevresi kötü.

Uzaktan şöyle bir “sucuk” dersen olabilir.

Bonibon, bonibon çantada cepte bonibon.

Buralar bir zamanlar hep tarlaydı.

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Oynamazsan kazanamazsın.

Acele işe çünkü benim de çişim geldi.

Çünkü sen çölüme kar oldun.

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Kim vurduya gittim, birazdan dönücem.

Kader satılmıyor ki iyisini alalım.

Na-müsait (Müsait değil)

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

Tükürmekle söner mi hiç can yangını?

Altar’ın oğlu Tarkan.

Hakkıdır paraya tapan milletimin istismar.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Çirkin ve beyinsiz…

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Bizim şiir olduğumuz kalbe, kimse şair olamaz.

Sen online ben online, konuşsana layn.

Ben aşk nedir bilmem. Eski kafalıyım. Bir seni bilirim, bir de adın geçince sıkışan kalbimi…

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Bir tek ben akıllıyım. Geriye kalan herkes geri zekâlı…

Durumum yok, yazamıyorum.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Bugün yine en çok satanlar listesinde insanlar var.

Öp beni, bu bütün soruların cevabı olur.

Neden yazmıyorsun, canımın içi?

Hep kazanıyorsun, ey çözümsüzlük.

Ehemmiyetsizleştirmemeliyim diyorum bazen. Lakin.

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Her tercih bir vazgeçiştir.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Ne kadar seviyorsun dersen; o kadar işte. Tavanı kadar sokağın ve dibi kadar cehennemin.

Yine de…

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Bu hayatta gülmemi isteyen tek kişi fotoğrafçıydı.

Büyüdük ve kirlendi dünya…

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Hayal kırıklıklarını hiçbir alçı tutmuyor.

Birinin seni hiç unutmamasını istiyorsan, ondan borç al.

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

İnsanı iki şey ayakta tutar; biri sol diğeri sağ ayak.

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Yetersiz bakiye.

Enektarlar goltuğun altında galık, beni ara!

Dokuz doğurdum yalnızlığında. Gel de sahip çık çocuklarına.