William Blake Sözleri

Eğer algı kapıları temizlenseydi her şey insana olduğu gibi belirirdi: Sonsuz. Çünkü her şeyi mağarasının dar yarıklarından görecek kadar kendini içe kapatmıştır insan.

Deneyim dediğimiz yitirdiğimiz masumiyetimizdir.

Senin verdiğin zahmete katlanan kişi seni tanıyordur.

Doğumuma eşlik eden melek, dedi ki: “Neşe ve sevinçten yaratılan küçük varlık, Dünya’daki hiçbir şeyin yardımı olmadan sevgiye git.

Düşünceni söylemeye daima hazır ol, alçak kişi senden sakınacaktır.

Düşmanı bağışlamak, dostunuzu bağışlamaktan daha kolaydır.

Hapishaneler yasaların taşlarıyla, genelevler dinin biriktirdikleriyle inşa edilir.

Acının fazlası güldürür, neşenin fazlası ağlatır.

Tomurcuklar ve çiçekler açarken, gizler mi bahar neşesini?

Asla uğraşma aşkını anlatmaya, aşk var olur yalnızca dile gelmeden; nasıl hareket ederse soylu rüzgâr sessizce, görünmeden.

Yaşayan hiçbir şey kendi başına sadece kendisi için yaşamaz.

Cesareti az olan, şeytanlıkta ustadır.

Yüzü ışıldamayan, hiç bir zaman yıldız olamaz.

Dualar toprağı sürmez! Şükürler ekin biçmez!

Aşk hatalara karşı daima kördür, mutluluklara daima meyillidir. Kanun tanımaz, kanatlıdır ve tutuklanamaz. Kuralların bütün zincirlerini kırar geçer aşk.

İstediğini yap, bu dünya bir romandır ve çelişkilerden meydana gelir.

Kimilerini gözyaşlarına boğan ağaç, kimileri için yalnızca yolu tıkayan yeşil bir engeldir.

Kırıntı toplayan kapı önündeki, küçük bir kuş gibi seviyorum seni.

Aydınlığı içinde taşımaya bak. İşte o zaman karanlıkta bile yolunu bulabilirsin.

Bazen hayat, zor anlardaki mutluluktur.

Kötü niyetle söylenmiş bir hakikat, uydurulan bütün yalanları alt eder.

Basit fikirli kişi durgun suya benzer ve aklın sürüngenlerini yaratır.

Büyük işler insanlarla dağlar karşılaşınca meydana gelir.

İhtiyarlar her şeye inanırlar, orta yaşlılar her şeyden şüphelenirler, gençler ise her şeyi bilirler.

Durgun sudan zehir bekle.

Tüm insanlar orijinal olarak doğar, birçoğu kopya olarak ölür.

Neşe ve keder için yaratılmıştır insan; ve bunu iyice bellediğimizde, güvenle ilerleriz dünyada. Birlikte örülmüştür neşe ve keder, kutsal ruhun üzerine giymesi için.

Kendi düzenimi yaratmalıyım, aksi takdirde diğer insanların yarattığı düzenlerin kölesi olurum.

Gerçekleşmeyecek arzuları büyütmektense daha bebekken beşiğinde öldürmeli Zindanlar “hukuk ”un taşlarından yapılmıştır; kerhanelerse “din ”in tuğlalarından.

Arkadaşına öfkeni söyle, geçsin; düşmanına öfkeni söyle artsın.

Başkalarına yol göstermek dilerler onlara yol gösterilmesi gerekirken.

Arzu eden ama davranmayan, haşere üretir.

Kimileri sonsuz geceye doğar.

Dünyayı bir kum taneciğinde görebilmek.

Aslanla öküz için aynı yasa, eziyettir bu.

Zindanlar hukukun taşlarından yapılmıştır; kerhanelerse dinin tuğlalarından.

Bir sistem yaratmalıyım, yoksa başka bir insanınkine köle olurum.

Aşırılığımın yolu bilgeliğin sarayına vardı. Yıktım erdemin mabedini, kurdum cennetin karanlık köşkünü, cehennemden çaldıklarımla. Ne günah rahat bıraktı beni, ne de ölüm.

Sonsuz dünyalara ulaşma çabamdan; insanoğlunun ölümsüz gözlerinin düşünce dünyalarının derinliklerini, Tanrı’nın bağrında genişleyen sonsuzluğu, yani insanın hayal gücünü görmesini sağlamaya çalışmaktan yılmayacağım.

Budala ile bilgenin gördüğü ağaç aynı değildir.

Bu dünyada bilinen ve bilinmeyen şeyler vardır. Bunların arasında ise, yalnızca kapılar bulunur.

Eyleme dönüşmeyen arzu, ruh bozukluğuna yol açar.

Eğer deli, delilikte direnseydi; bilge olurdu.

Bir kum tanesinde dünyayı gör ve kır çiçeğinde cenneti, sonsuzluğu avucunun içine al ve onu bir ana sığdır.

Bir şeyin öyle olduğuna dair güçlü inanç, o şeyi öyle kılar mı?