William Shakespeare Sözleri
Beklemek cehennemdir ama beklerim seni iyi kötü demeden suçlamadan keyfini.
Durma üz kendini üzebildiğin kadar hatalarını düzeltecekse. Düşünme hiç şu anını düşüncesizlik garantiliyorsa yarını. Ve kork ölümden ölesiye korkun seni ölümsüzleştirecekse.
Yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı.
Değişiklikle karşılaşınca değişen aşk aşk değildir. Aşk gözle değil ruhla görülür.
Erkeklere sevgilerini sık söyleyen kadınlar en az seven kadınlardır.
İyimser yaranın üstünde artık kabuk kötümser ise kabuğun altında yine yara görür.
İhanete uğramanın acısını yalnız hainler bilir.
Dostum siz şemsiye yapın hep şemsiye yapın sadece şemsiye yapın. (Bir şemsiye tamircisi yazmış olduğu şiirleri incelemesi için Shakespeare’e gönderdiğinde yazarın verdiği cevap.)
Gözü dönmüş talihin sapanına oklarına için için kapanmak mı daha soylu yoksa bir dertler denizine karşı silaha sarılıp son vermek mi onlara?
Sevgilim doğruyu söylediğine yemin ederse ona inanırım. Yalan söylediğini bildiğim halde.
Seveceksen ölçülü sev ki sevgin uzun sürsün çok hızlı giden de çok yavaş giden gibi geç varır hedefe.
Düşüncelerin neyse hayatın da odur. Hayatın gidişini değiştirmek istiyorsan düşüncelerini değiştir.
Kadınlar güller gibidir bir defa açıldılar mı yaprakları hemen dökülmeye başlar.
Soyulduğu halde gülen adam hırsızdan bir şey çalmış demektir boş yere üzülen ise kendi kendini soyar.
Yaşam gezinen bir gölgeden ibaret zavallı bir komedyen bağıra çağıra saatini doldurur sahnede ve bir daha duyulmaz olur sesi bir ahmağın anlattığı masaldır bu avazı çıktığınca hiddetli ve hiçbir anlamı olmayan.
Nasıl bir at üzerindeki zengin koşumların farkına varmazsa insan da içinde yaşadığı nimetlerin öyle farkına varmaz.
Kendini boşuna harcamış olur insan dilediğine ulaşıp da sevinç duymazsa. Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi yıkmakla kazandığın yapmacık bir mutluluksa.
Bir insana yaraşan her şeyi yapmayı göze alırım ama daha fazlasını göze almak insanlık değildir.
İyi veya kötü insan diye bir şey yoktur. İnsanlar iyi veya kötü olmayı düşünceleriyle belirlerler. Neyi düşünüyorsak oyuzdur. Kişinin düşüncesi düşünün rengine boyanmıştır.
Birçok defa elimizdeki nimetin kadrini bilmeyiz ama kaybedince sahip olduğumuz zaman takdir edemediğimiz değerini hemen anlarız.
Seni öyle seviyorum ki eğer o gün beni düşünmek seni üzecekse o tatlı düşüncende unutulup gideyim daha iyi.
Şeytan bir günah işleteceği zaman işe bu günahı kutsallık zırhına sarmakla başlar.
Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış erken bırakmışsın ne çıkar ne olacaksa olsun.
Göründükleri gibi olmalıdır insanlar. Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.
Yağmuru sevdiğini söylüyorsun ama yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun güneşi sevdiğini söylüyorsun ama güneş açınca gölgeye kaçıyorsun rüzgârı sevdiğini söylüyorsun rüzgâr çıkınca pencereni örtüyorsun. İşte bundan korkuyorum çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun.
Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.
Sen mi güzelsin yoksa beklemek mi? Şansın bile yok tabi ki beklemek. Ama yalnızca seni.
Beğendiğiniz bedenlere hayalinizdeki ruhları koyup aşk sanıyorsunuz.
Geçmiş bir felakete üzülmek bir yenisini davet etmenin en emin yoludur.
Bu ayrılmamız hem kalış hem gidiştir ikimiz için sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle.
Benim sevgim böyledir. Varlığım senin hepten her suçu üstlenirim yeter ki haklı çık sen…
Ah! Bu kadar okudum bu kadar öykü ya da destan duydum aşkın yolu asla düz gitmiyor.
Allah size bir yüz vermiş bir tane de siz eklemeyin.
İnsanların yaptıkları fenalıklar arkalarından yaşar iyilikler çok zaman kemikleriyle beraber gömülür.
Hayat kısadır. Öyleyse hayatınızı sevin. Mutlu olun ve gülümsemeye devam edin. Sadece kendiniz için yaşayın ve konuşmadan önce dinleyin yazmadan önce düşünün harcamadan önce kazanın dua etmeden önce bağışlayın incitmeden önce hissedin nefret etmeden önce sevin vazgeçmeden önce çabalayın ölmeden önce yaşayın. Hayat budur. Onu hissedin onu yaşayın ve ondan hoşnut olun.
Buz kadar lekesiz kar kadar temiz olsan bile iftiradan kurtulamazsın.
Kaçınılmaz felaketler karşısında sızlanmak gülmek kadar aptalcadır.
Korkaklar bin kez ölür daha ölmeden gözü pekler ise bir kez tadarlar ölümü.
Bazıları büyük doğar bazıları büyüklüğü kazanır bazılarına da büyüklük yakıştırılır.
Ne zaman sana açılacak olsam seni yalnız bulamıyorum. Şans bu ya seni yalnız bulduğumda kendimi bulamıyorum.
Dünü ya da bugünü değil anı yaşamalısınız. Çünkü şimdi olacaksa bir şey yarına kalmaz. Yarına kalacaksa eğer bugün olmaz.
Değerli adam için şeref hayattan çok daha ağır basar.
Şimdi acı gibi görünen tüm acılar o zaman seni kaybetmenin yanında çıkacak acı olmaktan.
Dilenciler ölürken kuyruklu yıldız görünmez büyüklerin ölümü tutuşturur gökleri bile.
Sözlerin uçuyor havaya ama düşüncen yerde. Öz olmayınca söz yükselmiyor göklere.
Peşine düşülen kadın bir melek görünür erkeğin gözüne elde edilmeye görsün şeytan kesilir.
Şimdi olacaksa bir şey yarına kalmaz yarına kalacaksa bugün olmaz. Bütün mesele hazır olmakta.
Unut gitsin adımı arkamdan da ağlama gözyaşınla da eğlenir onu da alıp satar bu dünya.
Uzun ömürlü bir ilişkinin sırrı sadece aranan kişiyi bulmak değil aynı zamanda aranan kişi olmaktır.
Kimileri seviyorum der çünkü ezberlemiştir kimileri diyemez çünkü gerçekten sevmiştir.
Erkekler mi daha akıllıdır kadınlar mı? Elbette ki kadınlar. Çünkü bacağı güzel diye hiçbir kadın askıntı olmaz bir erkeğe.
Öyle körkütük bir köledir ki sevda seni kötü göremez bin kötülük yapsan da.
Vazgeçtim dünyamdan. Dünyamdan geçtim ama seni yalnız koymak var. O koyuyor adama.
Cehalet Tanrı’nın laneti olduğuna göre bilgi göklere uçabileceğimiz kanatlardır.
Kendi başına iyi veya kötü bir şey yoktur bunu düşüncelerimiz yapar.
Yiğitlik intikam kazanmakta değil tahammül göstermektedir.
Kim tutabilir ki ateşi elinde karla kaplı Kafkasları düşünerek ya da açlığını bastırabilir gözlerinin önünde bir şölen canlandırarak ya da çırılçıplak yuvarlanabilir aralık karında yaz sıcağını düşleyerek…
İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor. Düşünmekten korkuyor sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor eleştirilmekten korktuğu için. Yaslanmaktan korkuyor gençliğin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor dünyaya iyi bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.
Eğer hayat terazimizin zevk kefesiyle denkleşecek bir akıl ve muhakeme kefesi olmasaydı kanımızdaki azgınlık tabiatımızdaki kötülük bize en olmayacak işler yaptırırdı.
En zoru da insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.
İyimser kişi yaranın üstünde artık kabuk görür kötümser kişi ise kabuğun altında yine yara görür.